Z pism M. Mechtyldy - o wierze

(…) Gdybyśmy miały trochę wiary, byłybyśmy wkrótce wielkimi świętymi. Wiara każe nam wierzyć w Boga, a gdy w Niego wierzymy, bedziemy wykonywać dobre uczynki. Jedna cnota pociąga inne cnoty. (…)

Istnieją dwa rodzaje wiary: wiara pragnienia i wiara rzeczywista. Wiara pragnienia polega na wielkiej i gorącej chęci posiadania wiary, aby adorować Boga w prawdzie, czyli takim, jakim On jest. Wiara ta pragnie unicestwienia wszelkich ludzkich rezonowań, wyobrażeń, pojęć. Dusza, która trwa w tych skłonnościach wiary pragnienia jest we właściwej dyspozycji, aby przejść do wiary rzeczywistej.

Wiara rzeczywista polega na zawierzeniu Bogu, na dostrzeganiu Go we wszystkim, a wszystkiego w Nim, przez proste widzenie, które nie dostarcza żadnego obrazu ani formy, żadnego pojęcia, wyobrażenia ani rozumowania. Przez łaske wlaną wyciska natomiast w głębi duszy wewnętrzna pewność, która przekonuje ja o Bogu oraz daje takie realne poznanie Boga, że nie potrafi ona wątpić ani o żadnej Jego tajemnicy, ani o Jego prawdach. Są one bowiem dla niej bardziej namacalne i rzeczywiste niż to, co widzi i doznaje zmysłami. (…) Wiara jest darem Boga, o który należy ustawicznie Go prosić, bo jest on fundamentem zbawienia. (…)